Column | Kakofonie

21 april 2022

Elke week deelt een columnist zijn/haar persoonlijke kijk op bepaalde zaken in Houten. Deze week Hans-Peter.

De aankondiging dat we naar het verdronken bos gaan stemt me vrolijk. Het weer zit mee en mijn camera is gewillig. De weg wijst zich vanzelf en is met de wind in de rug net een kwartier fietsen bij ons vandaan.

We komen er graag en als ik mijn slot om mijn fiets leg maak ik me al een voorstelling van wat me te wachten staat. Een kakofonie aan vogelgeluiden klinkt over het landschap dat zo bizar aandoet. Tjiftjaf en Kramsvogel gedijen hier prima en van de Koekoek weten we dat hij er zich schuilhoudt. De Specht ook trouwens, die net als een Fazant met ons verstoppertje speelt. Twee Ganzen kijken niet op of om als we ze passeren en de weerspiegeling in het haast rimpelloze water maakt het ’t waard om voor ze te stoppen en vast te leggen.

Niet enkel de boomtoppen die boven het water uitsteken geven het gebied de charme die ik het toedicht, maar zeker ook het bos waar het Elpad doorheen voert is van ongekende schoonheid.  De stormen van afgelopen tijd hebben hier ook flink huisgehouden en dikke takken van de bomen gescheurd.

Mijn aandacht wordt getrokken door een groep bomen waarvan takken uit de stam steken die als olifanten slagtanden in de lucht prikken. Dat ze niet van de boom zijn afgerukt maakt me nieuwsgierig, maar het verklaren kan ik niet. Ze zijn aan de punt afgebroken en ongeveer vanaf de stam van de schors ontdaan. Zijn hier schors stropers aan het werk of slaat mijn fantasie weer eens op hol?

De pollen hebben hier vrij spel en ik geniet ervan. Dat mijn slijmvliezen het moeten bezuren neem ik op de koop toe.


Current track

Title

Artist

Current show

Houten Komt Thuis

17:00 19:00

Nu op Houten FM:

Alesso & Armin van Buuren - Leave A Little Love